07/28/2019

กระหายหาพระเจ้า: วิธีเอาชนะความท้อแท้

กระหายหาพระเจ้า: วิธีเอาชนะความท้อแท้

กระหายหาพระเจ้า: วิธีเอาชนะความท้อแท้
Thirsting for God: How to Overcome Despair

“1ข้าแต่พระเจ้า กวางกระหายหาธารน้ำฉันใด จิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็โหยหาพระองค์ฉันนั้น 2จิตวิญญาณของข้าพระองค์กระหายหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ เมื่อไหร่หนอ ข้าพระองค์จะได้ไปเข้าเฝ้าต่อหน้าพระองค์? 3ข้าพระองค์กินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันทั้งคืน ขณะที่ผู้คนพูด กับข้าพระองค์วันยังค่ำว่า“พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?” 4ข้าพระองค์ยังจำสิ่งเหล่านี้ได้ เมื่อข้าพระองค์ระบายความในใจออกมา จำได้ถึงครั้งที่ข้าพระองค์เคยไปร่วมกับฝูงชนนำขบวนสู่พระนิเวศของพระเจ้าด้วยเสียงโห่ร้องยินดีและขอบพระคุณพระเจ้าในเทศกาลฉลอง 5จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า?จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า 6จิตวิญญาณของข้าพระองค์ท้อแท้อยู่ภายในข้าพระองค์ ฉะนั้นข้าพระองค์จะระลึกถึงพระองค์ จากดินแดนแห่งแม่น้ำจอร์แดน จากยอดภูเขาเฮอร์โมน จากภูเขามิซาร์ 7ที่ลึกกู่เรียกที่ลึกด้วยเสียงน้ำตกกึกก้องของพระองค์ กระแสคลื่นและน้ำหลากของพระองค์ ท่วมท้นข้าพระองค์ 8ยามกลางวัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาความรักมั่นคงของพระองค์ ยามกลางคืนบทเพลงของพระองค์อยู่กับข้าพเจ้าเป็นคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า 9ข้าพเจ้าทูลพระเจ้าพระศิลาของข้าพเจ้าว่า “เหตุใดทรงลืมข้าพระองค์แล้ว? เหตุใดข้าพระองค์ต้องระทมทุกข์ ต้องทนการข่มเหงรังแกของศัตรู?” 10ข้าพระองค์ร้าวรานเข้าไปถึงกระดูก ยามเมื่อถูกศัตรูเหยียดหยาม ตลอดวันเขาเยาะเย้ยว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”11จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า? จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า” (สดุดี 42:1-11)

“1 As the deer pants for streams of water, so my soul pants for you, my God. 2 My soul thirsts for God, for the living God. When can I go and meet with God? 3 My tears have been my food day and night, while people say to me all day long, “Where is your God?” 4 These things I remember as I pour out my soul: how I used to go to the house of God under the protection of the Mighty One with shouts of joy and praise among the festive throng. 5 Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God. 6 My soul is downcast within me; therefore I will remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon—from Mount Mizar. 7 Deep calls to deep in the roar of your waterfalls; all your waves and breakers have swept over me. 8 By day the Lord directs his love, at night his song is with me— a prayer to the God of my life. 9 I say to God my Rock, “Why have you forgotten me? Why must I go about mourning, oppressed by the enemy?” 10 My bones suffer mortal agony as my foes taunt me, saying to me all day long, “Where is your God?” 11 Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.” (Psalm 42:1-11)

“1ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงว่าความ และสู้คดีแทนข้าพระองค์ต่อประชาชาติอธรรม ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากคนชั่วร้ายและคนหลอกลวง 2พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า เป็นที่มั่นของข้าพระองค์ เหตุใดทรงทอดทิ้งข้าพระองค์? เหตุใดข้าพระองค์ต้องระทมทุกข์ ต้องทนการข่มเหงรังแกของศัตรู? 3ขอทรงโปรดส่งความสว่างและความจริงของพระองค์ มานำข้าพระองค์ไป ให้สิ่งเหล่านั้นนำข้าพระองค์ไปสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ สู่ที่ประทับของพระองค์ 4แล้วข้าพระองค์จะไปยังแท่นบูชาของพระเจ้า ไปยังพระเจ้าผู้ทรงเป็นความชื่นชมยินดี และความปลื้มปีติของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยเสียงพิณ ข้าแต่พระเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์ 5จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า? จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดและพระเจ้าของข้าพเจ้า” (สดุดี 43:1-5)

“1 Vindicate me, my God, and plead my cause against an unfaithful nation. Rescue me from those who are deceitful and wicked. 2 You are God my stronghold. Why have you rejected me? Why must I go about mourning, oppressed by the enemy? 3 Send me your light and your faithful care, let them lead me; let them bring me to your holy mountain, to the place where you dwell. 4 Then I will go to the altar of God, to God, my joy and my delight. I will praise you with the lyre, O God, my God. 5 Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.” (Psalm 43:1-5)

1. …………..

“1ข้าแต่พระเจ้า กวางกระหายหาธารน้ำฉันใด จิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็โหยหาพระองค์ฉันนั้น 2จิตวิญญาณของข้าพระองค์กระหายหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ เมื่อไหร่หนอ ข้าพระองค์จะได้ไปเข้าเฝ้าต่อหน้าพระองค์?” (สดุดี 42:1-2)
“1 As the deer pants for streams of water, so my soul pants for you, my God. 2 My soul thirsts for God, for the living God. When can I go and meet with God?” (Psalm 42:1-2)

“จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอด (ความอุปถัมภ์) ของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า” (สดุดี 42:5)
” Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.” (Psalm 42:5)

*** รู้สึกแห้งแล้ง กันดาร มืดมน และตายฝ่ายวิญญาณ (Deep dryness, a deep spiritual drought, a deep spiritual deadness)

ข้อสังเกตุ:

  • ไม่ใช่แห้งแล้งเพราะทำอะไร (Not doing anything )
  • เริ่มด้วยแต่หากปล่อยไว้อาจกลายเป็นอย่างอื่น (In the beginning, it is just a , but it will overtake everything if you don’t do the right thing with it.)

 

2. สาเหตุที่แห้งแล้งฝ่ายวิญญาณ (The causal factors)

แยกตัวจากชุมชน (A Disruption of Community)

“ข้าพระองค์ยังจำสิ่งเหล่านี้ได้ เมื่อข้าพระองค์ระบายความในใจออกมา จำได้ถึงครั้งที่ข้าพระองค์เคยไปร่วมกับฝูงชน นำขบวนสู่พระนิเวศของพระเจ้า ด้วยเสียงโห่ร้องยินดีและขอบพระคุณพระเจ้าในเทศกาลฉลอง” (สดุดี 42:4)
“These things I remember as I pour out my soul: how I used to go to the house of God under the protection of the Mighty One with shouts of joy and praise among the festive throng.” (Psalm 42:4)

“จิตวิญญาณของข้าพระองค์ท้อแท้อยู่ภายในข้าพระองค์ ฉะนั้นข้าพระองค์จะระลึกถึงพระองค์จากดินแดนแห่งแม่น้ำจอร์แดน จากยอดภูเขาเฮอร์โมน จากภูเขามิซาร์” (สดุดี 42:6)
“My soul is downcast within me; therefore I will remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon—from Mount Mizar.” (Psalm 42:6)

 

ความผิดหวังเพราะสถานการณ์ชีวิต (Disillusionment at the events of life)

“ข้าพระองค์กินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันทั้งคืน ขณะที่ผู้คนพูดกับข้าพระองค์วันยังค่ำว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”” (สดุดี 42:3)
“My tears have been my food day and night, while people say to me all day long, “Where is your God?”” (Psalm 42:3)

“ข้าพเจ้าทูลพระเจ้าพระศิลาของข้าพเจ้าว่า “เหตุใดทรงลืมข้าพระองค์แล้ว?”” (สดุดี 42:9)
“I say to God my Rock, “Why have you forgotten me? Why must I go about mourning, oppressed by the enemy?”” (Psalm 42:9)

 

สุขภาพทรุดโทรม (Deprivation physically)

“ข้าพระองค์กินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันทั้งคืน” (สดุดี 42:3)
“My tears have been my food day and night” (Psalm 42:3)

ไม่กิน (Not eating)

ไม่นอน (Not sleeping)

 

3. การเยียวยา (The Cures)

 

ระบายความในใจออกมา (Pour out my soul)

“…ข้าพระองค์ระบายความในใจออกมา…” (สดุดี 42:4)
“… I pour out my soul…” (Psalm 42:4)

 

ตรวจสอบความหวังของตน (Examine my hopes)

“จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า?จงหวังในพระเจ้า…” (สดุดี 42:5, 11; 43:5)
“Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.” (Psalm 42:5, 11; 43:5)

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์ทรงเป็นโล่ล้อมข้าพระองค์ไว้ องค์ผู้ทรงเกียรติสิริของข้าพระองค์ ผู้ทรงเชิดชูข้าพระองค์ไว้” (สดุดี 3:3)
“But you, Lord, are a shield around me, my glory, the One who lifts my head high.” (Psalm 3:3)

ถึงความรักเมตตาของพระเจ้า (Remember the loving-kindness of God) “จิตวิญญาณของข้าพระองค์ท้อแท้อยู่ภายในข้าพระองค์ ฉะนั้นข้าพระองค์จะระลึกถึงพระองค์…” (สดุดี 42:6)
“My soul is downcast within me; therefore I will remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon—from Mount Mizar.” (Psalm 42:6)

“ยามกลางวัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาความรักมั่นคงของพระองค์ ยามกลางคืน บทเพลง ของพระองค์อยู่กับข้าพเจ้า เป็นคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า” (สดุดี 42:8)
“By day the Lord directs his love, at night his song is with me— a prayer to the God of my life.” (Psalm 42:8)

“ข้าพระองค์จะสรรเสริญพระองค์ด้วยเสียงพิณ” (สดุดี 43:4)
” I will praise you with the lyre” (Psalm 43:4)

 

เทศน์ให้ใจฟัง (Preach to my own heart.)

“จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้? เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า?จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์ พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า” (สดุดี 42:5)
“Why, my soul, are you downcast? Why so disturbed within me? Put your hope in God, for I will yet praise him, my Savior and my God.” (Psalm 42:5)


วันอาทิตย์ที่ 28 กรกฎาคม 2019

โดย ศจ.ดร.อานุภาพ วิชิตนันทน์
ศิษยาภิบาลอาวุโส คริสตจักรเสรีภาพกรุงเทพ

Leave a Reply

Your email address will not be published.